Imago lacus

The picture above was taken by a dear friend, the American poet Debra Kang Dean (please do not use it without permission). I met Debra three years before, when I went to Walden to work with his late husband Brad, a great Thoreau scholar. Once we spent hours tracking this quotation: "Some men go fishing all their lives without ever realizing it's not fish they are after." We concluded that Thoreau never wrote it, but si non è vero...

Monday, January 14, 2013

Amour


The New York Review-en esan dute beldurrezko filma dela; Koult-en, berriz, adoreari buruzkoa. Biek dute arrazoi, noski: adorea beldurraren aurrean ezagutzen baita. Nik esango nuke Amour egiazko filma dela, benetakoa, bizitzaren amaiera jorratzerakoan egiatik gertuen jartzen gaituena. Honen aldean beste filma batzuek (Mar adentro edo Les invasions barbares, kasu) idealizazioak dirudite. Bi gogoeta xinple: (1) errealitatean bezala, filmean erabaki gehienak ez ditu gaixoak hartzen, bere zaintzaileak baizik; (2) gauzak horrelakoak badira baliabideak (dirua, kultura, etab.) dituztenentzat, pentsa besteoi zer gerta dakiekeen...

3 comments:

  1. Ikusi beharrekoa Antonio. Haneke izandakoa gainera ez dio emango atsedenik ikusleari

    ReplyDelete
  2. Ikusi genuenean hotz gelditu ginen, oso oso hotz, batere enpatia eta emoziorik gabe. Arazo horren egunerokotasuna, jendearen sufrimendua, gehienetan, azkoz ere hunkigarriagoa da neretzat.

    "Ukituagoak" atera genuen, adibidez, La lapidation de Saint Etienne pelikula Semincin ikusi genuenean.

    Beno, egia esan, ezin uka:
    Hanekeren zinema ez dut gehiegi maite.




    ReplyDelete
  3. Egia da filma hotza dela, intimista eta minimalista ("jansenista" entzun dut nonbait). Eta berriro ikusteko gogoa handirik ez du ematen... hain da gogorra! Baina maisulana da: ez dago ezer soberan, ezer faltan. Eta amodiozko istorio bat da hasieratik bukaeraino. Niri "La cinta blanca" baino hobea iruditzen zait.

    Besarkada bana.

    ReplyDelete